Adri's homepage

   
     

 

Home

NK Scheveningen 2009

Uitslagen>

Scheveningen, heerlijk! Al weken keek ik er naar uit, een toplocatie voor de tweede ronde van het NK. Vorig jaar waren we al verwend met het pinksterweer (30 graden), ook dit jaar was het heerlijk warm. Perfecte windverwachting die helaas niet helemaal uit kwam. De NO-er was heel instabiel, maar de organisatie heeft goed gehandeld en er zijn toch zeven races gevaren.


Zaterdag hadden we een lastige draaiwind uit NO. Nadat er meerdere races afgelast waren na twee rondjes wegens windgebrek was ik al moe voor we ook maar 1 race gevaren hadden. Gelukkig werd de wind wat constanter en hadden we een echte tactische race waarbij ik hier en daar wel wat geluk had met een derde plaats.

In de tweede race was het duidelijk dat de kust de beste optie was. Iedereen voer dan ook zover mogelijk door naar het strand. Ik had de mazzel dat ik twee keer de bovenboei in 1x haalde en Dennis kon inhalen. De laatste keer mislukte dat truukje door afnemende wind en Dennis was weer voorbij. In de laatste downwind zat Dirk op mijn hielen en was ik geconcentreerd op het wel of niet halen van de onderboei. De wind was nog wel hard genoeg, maar er kwamen geen vlagen meer om te helpen dieper downwind te gaan. Dirk, die elke race iets slimmer wordt, gijpte ook netjes mee aan de binnenkant. Dat laatste rakje was alles of niets, de boei lag net een metertje of 3 teveel voor-de-wind voor Dirk. Dennis, die nog eerder dan Dirk had gegijpt, viel helemaal stil bij de boei. Zo kwamen we met z’n drieën bij de boei, en ik was de enige die hem in plané hield. Zo had ik een 1-tje binnen.

Zondag was de wind wel harder, maar ongelofelijk instabiel, we hebben wel 4 starts gemaakt zonder dat we wegkwamen. Daarna was het een pure geluks-race (3) waarbij je van de laatste plek zomaar naar de eerste kon binnen een minuut. Andersom kon ook, dat ondervond Pieter B die door iedereen een ronde gelapt werd…

Race 4 was alweer een stuk beter met een beetje –naar de kant-klap- tacktiek.

De wind voor Race 5 was behoorlijk toegenomen en de organisatie had de boei verlegd. Helaas was de baan veel te klein geworden. Dennis kwam bij de start in de problemen en kon dat nooit meer goedmaken. Het was een echt treintje met Dirk aan kop, Daniel Aeberli die op dreef was en Pieter B. Mijn persoon daar vlak achter, terwijl ik continue probeerde aan te vallen door vroeg te tacken naar de bovenboei. Twee keer mislukte dat en haalde ik de boei net niet. De laatste keer had ik de hoop om Dirk in te halen laten varen en tackte ik net iets eerder dan de andere twee mannen. Dat ging prima en een tweede plaats was binnen.

Daarna was de baan flink groter gemaakt, maar dat was net even –te- groot, de wind viel in het laatste rondje weg en de boel werd afgelast voor die dag. Gelukkig voor Dennis, hij had zijn mast gebroken die race en zat in de boot.


Maandag was de dag met de beste windverwachting, maar we hebben tot 13:00 in de zon gezeten. Omdat we maar tot 16:00 konden starten, hadden we haast toen er plotseling een flinke noorden wind op kwam zetten. De baan was mega-lang, flink werken in die golven dus. De eerste start ging het hele veld naar stuurboord omdat dat gunstig leek. Eerdere dagen, met NO-en wind, was de kant namelijk heel gunstig. Als je dan over stuurboord start, vaar je meteen naar de kant. Ik had er een slecht gevoel over en besloot als enige uit de top 5 over bakboord te starten. Op zee was duidelijk meer wind en ik pakte een flinke voorsprong op het hele veld. In de downwind kwamen we erachter dat de race gecanceled was. De boot had per ongeluk een abbandonned vlag omhoog gedaan en toen moesten ze hem aflasten. Weg voorsprong….







Tijdens de volgende start gingen de meesten natuurlijk ook naar zee. Met een aantrekkende wind, ongeveer 15 knopen, gingen we van start. Een catamaran kwam door ons eerste rak heen varen en ik dacht snel te tacken. Toen ik omkeek bleken Dennis en Dirk op 10 meter afstand hetzelfde te denken en moesten we dat hele lange rak (tegen de stroom in) op een kluitje varen. Dennis loopt nu eenmaal erg goed over die kant en Dirk en ik zakten al snel onder Dennis. Dirk overzeilde de boei nog even flink en zo lag ik tweede. De rest van de race was het zaak geen fouten te maken.
35 Minuten is toch wel lang voor een zee-race. Ik had voor de grap mijn hartslagmeter omgedaan, maar zelfs in de rustige stukken bleef mijn hartslag boven de 160. Dan is het helemaal niet gek dat bij de back-to-back race die nog moest volgen mensen afhaken…






De laatste race was de wind nog wat harder. Ik maakte een wat ongelukkige start en door de verloren hoogte kon ik als enige niet achter een zeilboot langs… Toch wist ik de aansluiting weer te vinden in de eerste upwind . 80 meter voor boei 1 brak echter mijn mast en moest ik toekijken hoe Dennis, Dirk en Marc de punten verdeelden.

Dit evenement op zee was voor mij een uitgelezen kans om weer eens de allerhoogste trede te beklimmen. Een kans is echter geen garantie, je krijgt zoiets zeker niet cadeau! Ondanks een licht teleurstellende 3e plaats hebben Dennis en Dirk hun plaatsen eerlijk verdiend. We hebben heerlijk geracet en het is een genot om weer voorin mee te doen.


 

Uitslagen>
Verslag Dennis Littel>
Verslag Jordy Vonk>
Foto's NVW>
Film North Sea Regatta (see7)>

   
           
     
     
     
     
     
  .....         ......